Czytelnia kosmetyczna

PARAFINA

Substancja stała, drobnokrystaliczna, półprzezroczysta lub biaława, w dotyku tłusta. Składa się z węglowodorów stałych zawierających > 20 atomów węgla w cząsteczce. Po stopnieniu miesza się z tłuszczami, olejami, woskami, benzyną, naftą, olejem wazelinowym i parafinowym, tworząc mieszaniny o różnej konsystencji od płynnej do stałej, o różnym stopniu twardości i mięknięcia.

Ma duże zastosowanie w przemyśle kosmetycznym i kosmetyce. Jest stosowana do wyrobu kredek, szminek, kremów, emulsji, okładów i masek parafinowych.

Olej wazelinowy i parafinowy (nazywane często olejami mineralnymi), parafina i wazelina oraz inne surowce węglowodorowe (parafiny) działają w kosmetykach głównie zewnętrznie, przez okluzję, tzn. tworzą na powierzchni skóry hydrofobowy film, utrudniający przenikanie wody przez naskórek. Warstwa taka chroni skórę przed utratą wilgoci, ale jednocześnie nie pozwala na przenikanie substancji hydrofilowych (w tym wody) do skóry i utrudnia jej oddychanie. Taki mechanizm działania wykazują przede wszystkim parafinowe oleje mineralne, powodując totalną okluzję, a tym samym odcięcie skóry od środowiska zewnętrznego. Ma to swoje zalety (zabezpieczenie skóry przed substancjami szkodliwymi), ale również wady (skóra nie oddycha).

Surowce i półprodukty parafinowe nie są biozgodne, chociaż z ostatnich doniesień wynika, że związki o zbliżonej budowie do węglowodorów parafinowych są obecne w cemencie międzykomórkowym i spoiwie łusek włosa.

W celu złagodzenia lub likwidacji negatywnych skutków okluzji, do preparatów kosmetycznych, zawierających parafiny dodaje się środki osłabiające spójne warstwy okluzyjne, tworzące się na powierzchni skóry. Są to tłuszcze, woski odpowiadające naturalnym tłuszczom skóry, tj. sebum lub tłuszczom lipidowej bariery naskórka oraz sterole. Sterole są krystalicznymi alkoholami, znajdującymi się zarówno w stanie wolnym i zestryfikowanym wyższymi kwasami alifatycznymi w lipidach wszystkich zwierząt (zoosterole) i roślin (fitosterole). Wyodrębnia się je z niezmydlającej się części lipidów. Najpowszechniej stosuje się do tego celu cholesterol, który występuje we wszystkich tkankach organizmu zwierzęcego i człowieka (mózg - 17%, rdzeń kręgowy, krew, skóra, żółtko jaja, żółć, lanolina).

Oleje parafinowe mają właściwości natłuszczające, ale nie wnikają w warstwę rogową skóry. Nie wchodzą łatwo w reakcje, nawet pod wpływem światła, ciepła, tlen dlatego nie jełczeją. Istnieje wiele obaw dotyczących stosowania parafin wynikających z faktu, iż wcześniej produkty zawierające parafiny często były bardzo zanieczyszczone. Ponieważ parafiny występują w produktach ropy naftowej, uważane są za nieodpowiednie dla skóry.

Nie mają one jednak regenerować zniszczonej warstwy tłuszczowej skóry, ale przede wszystkim chronić skórę, zwiększać jej gładkość i decydować o konsystencji preparatów.

Nie powodują one podrażnień skóry, gdyż parafiny tak jak wcześniej mówiłam, nie wchodzą łatwo w reakcje. Przy zbyt grubej warstwie parafin (wazeliny) na skórze może dochodzić do nadmiernego gromadzenia się ciepła, co u chorych na świerzbiączkę ogniskową może prowadzić do uciążliwego świądu, dlatego osoby cierpiące na tę dolegliwość powinny unikać preparatów zawierających parafiny.

Parafina nadaje skórze miękkość i elastyczność. Idealnie czysta jest obojętna dla skóry. Wchłania się w skórę w minimalnym stopniu, tworząc na niej nieprzepuszczalny dla wody film, co hamuje parowanie i zatrzymuje wodę w naskórek.

Powrót...

Sprzedaż kosmetyków firm: neostrata, sesderma, auriga, uriage, bioderma, mediderma, galderma, svr.